Wniosek TS Wisła Kraków S.A. do PZPN w sprawie meczu ze Śląskiem Wrocław

1. ocenę zasadności decyzji władz klubu Śląsk Wrocław w przedmiocie odmowy przyjęcia zorganizowanej grupy kibiców Wisły Kraków na mecz 24. kolejki Rozgrywek oMistrzostwo 1. Ligi w sezonie 2025/2026 pomiędzy pierwszymi drużynami wskazanych klubów (zwanego dalej „Meczem”) i w przypadku stwierdzenia braku zasadności rzeczonej decyzji – zobowiązanie klubu Śląsk Wrocław do przyjęcia podczas Meczu zorganizowanej grupy kibiców Wisły Kraków, w liczbie co najmniej 5% ogólnej liczby udostępnionych miejsc na Tarczyński Arenie Wrocław,

albo

2. orzeczenie wobec Śląska Wrocław kary dyscyplinarnej poprzez rozegranie Meczu bez udziału publiczności, tj. bez udziału kibców Śląska Wrocław i bez udziału w Meczu zorganizowanej grupy kibiców Wisły Kraków, a to na podstawie art. 64 §3 w zw. z §1 pkt
3) Regulaminu Dyscyplinarnego PZPN w związku zbrakiem zapewnienia przez WKS Śląsk Wrocław S.A. z siedzibą we Wrocławiu należytego bezpieczeństwa na stadionie iniewykonaniem obowiązków określonych w przepisach dotyczących zasad udziału kibiców drużyny gości na meczach piłki nożnej, czego konsekwencją jest brak zapewnienia bezpieczeństwa gwarantującego udział zarówno zorganizowanej grupy kibiców Wisły Kraków podczas Meczu, jak i zawodników, sztabu sportowego oraz władz Wisły Kraków,

albo

3. zmianę miejsca rozegrania Meczu, który według pierwotnych ustaleń powinien zostać zorganizowany w dniu 7marca 2026 r., godz. 17:30, na stadionie we Wrocławiu – Tarczyński Arenie Wrocław na Synerise Arenę–Stadion Miejski im. Henryka Reymana w Krakowie, a to ze względu na brak możliwości zapewnienia bezpieczeństwa przez organizatora Meczu–WKS Śląsk Wrocław S.A. zsiedzibą we Wrocławiu, co – zgodnie zoświadczeniem organizatora Meczu z dnia 27 lutego 2026r.–stanowiło główny powód podjęcia decyzji oodmowie przyjęcia zorganizowanej grupy kibiców Wisły Kraków,

albo

4. wyznaczenie nowego terminu rozegrania Meczu w miejscu i terminie wskazanym przez Departament Rozgrywek Krajowych PZPN, w tym na stadionie we Wrocławiu – Tarczyński Arena Wrocław, pod warunkiem organizacji Meczu w pełnej zgodności z obowiązującymi przepisami PZPN i zapewnienia przez organizatora Meczu pełnych i realnych gwarancji bezpieczeństwa dla:

a. zawodników Wisły Kraków,

b. sztabu szkoleniowego Wisły Kraków,

c.przedstawicieli władz Klubu,

d.uczestniczącej w Meczu zorganizowanej grupy kibiców Wisły Kraków,

ewentualnie – w przypadku oddalenia wniosków wskazanych w pkt 1-4 powyżej:

5. orzeczenie wobec Śląska Wrocław kary dyscyplinarnej poprzez zweryfikowanie meczu 24. kolejki Rozgrywek oMistrzostwo 1. Ligi w sezonie 2025/2026 pomiędzy pierwszymi drużynami seniorów Śląska Wrocław a Wisły Kraków jako walkower (tj. wynik 0:3 dla zespołu Wisły Kraków), a to na podstawie art. 64 §3 w zw. z §1 pkt 2) Regulaminu Dyscyplinarnego PZPN w związku z brakiem zapewnienia przez WKS Śląsk Wrocław S.A. z siedzibą we Wrocławiu należytego bezpieczeństwa na stadionie i niewykonaniem obowiązków określonych w przepisach dotyczących zasad udziału kibiców drużyny gości na meczach piłki nożnej, czego konsekwencją jest brak zapewnienia bezpieczeństwa gwarantującego udział zarówno zorganizowanej grupy kibiców Wisły Kraków podczas Meczu, jak i zawodników, sztabu sportowego oraz władz Wisły Kraków.

W tym miejscu pragnę podkreślić, że Wisła Kraków pozostaje w pełnej gotowości sportowej do rozegrania przedmiotowego Meczu w terminie wyznaczonym w terminarzu rozgrywek, przy zachowaniu warunków organizacyjnych oraz bezpieczeństwa wynikających z obowiązujących przepisów Polskiego Związku Piłki Nożnej, w szczególności w zakresie zapewnienia możliwości udziału zorganizowanej grupy kibiców drużyny gości oraz zagwarantowania bezpieczeństwa wszystkim uczestnikom wydarzenia sportowego.

W obecnym stanie faktycznym – wobec stanowiska organizatora Meczu wskazującego na brak możliwości zapewnienia bezpieczeństwa w przypadku udziału kibiców Wisły Kraków – powstają poważne wątpliwości co do zdolności organizatora do zapewnienia właściwego poziomu bezpieczeństwa również zawodnikom pierwszej drużyny Wisły Kraków, członkom sztabu szkoleniowego oraz delegacji klubowej podczas pobytu we Wrocławiu i w trakcie samego Meczu.

Z tego względu zwracam się o pilne rozstrzygnięcie niniejszej sprawy poprzez podjęcie stosownych decyzji organizacyjnych przewidzianych w przepisach związkowych, w szczególności poprzez zmianę miejsca rozegrania Meczu, wyznaczenie nowego terminu jego rozegrania albo zobowiązanie organizatora Meczu do zapewnienia warunków organizacyjnych zgodnych z regulacjami PZPN.

Wisła Kraków deklaruje jednocześnie gotowość do rozegrania Meczu w każdym terminie i miejscu wyznaczonym przez Polski Związek Piłki Nożnej, pod warunkiem zapewnienia przez organizatora warunków bezpieczeństwa odpowiadających standardom wymaganym przepisami prawa powszechnego oraz regulacjami PZPN.

UZASADNIENIE

1. Decyzja władz klubu Śląsk Wrocław

Pismem z dnia 27 lutego 2026 r. przedstawiciele WKS Śląsk Wrocław S.A. z siedzibą we Wrocławiu poinformowali drogą elektorniczną Klub, że – działając jako organizator imprezy masowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych – po przeprowadzeniu szczegółowej analizy ryzyka oraz oceny stanu bezpieczeństwa związanego z organizacją meczu pomiędzy Śląskiem Wrocław a Wisłą Kraków w dniu 7 marca 2026 r. podjął decyzję o odmowie przyjęcia zorganizowanej grupy kibiców Wisły Kraków. W uzasadnieniu tej decyzji powołano się w sposób generalny na postanowienia Uchwały nr II/85 Zarządu Polskiego Związku Piłki Nożnej w sprawie zasad udziału kibiców drużyny gości na meczach piłki nożnej podczas rozgrywek szczebla centralnego, a także na fakt zakwalifikowania przedmiotowego spotkania przez Policję jako meczu podwyższonego ryzyka.

Jednocześnie w komunikacie opublikowanym przez Śląsk Wrocław na oficjalnej stronie internetowej wskazano, że decyzja ta ma charakter prewencyjny i została podjęta w oparciu o analizę ryzyka oraz obowiązek zapewnienia bezpieczeństwa uczestnikom imprezy masowej.

Stanowisko to należy jednak ocenić jako nieznajdujące dostatecznego oparcia w obowiązujących przepisach związkowych. Zgodnie z uchwałą nr II/85 Zarządu PZPN klub będący gospodarzem meczu może odmówić przyjęcia zorganizowanej grupy kibiców drużyny gości wyłącznie w ściśle określonych przypadkach, a mianowicie w sytuacji wydania odpowiedniej decyzji przez właściwe organy państwowe lub samorządowe, decyzji właściwych organów Polskiego Związku Piłki Nożnej albo w przypadku wystąpienia szczególnie uzasadnionych okoliczności podyktowanych względami bezpieczeństwa w sytuacji wykazania zaistnienia „szczególnie uzasadnionych przypadków”. W przypadku istnienia takiej decyzji bądź opinii Śląsk Wrocław powinien był ją przedstawić jako podstawę swojej decyzji, czego nie zrobił. Brak wskazania konkretnego rozstrzygnięcia właściwego organu publicznego prowadzi do wniosku, że odmowa przyjęcia kibiców została oparta wyłącznie na jednostronnej, arbitralnej ocenie organizatora Meczu. Jednocześnie powołane przepisy wyraźnie wskazują, że zasadność decyzji o nieprzyjęciu kibiców drużyny gości podlega każdorazowej ocenie właściwych organów dyscyplinarnych PZPN. Oznacza to, że odmowa przyjęcia kibiców drużyny przyjezdnej ma charakter wyjątku od zasady udziału kibiców obu drużyn w wydarzeniu sportowym i jako taka musi być interpretowana w sposób ścisły. Wzwiązku z powyższym oraz zgodnie z ogólnie przyjętą i powszechną zasadą wykładni przepisów prawa exceptiones non sunt extendendae, wyjątki należy wykładać ściśle, co oznacza zakaz stosowania wykładni rozszerzającej. Należy zwrócić przy tym uwagę na fakt użycia przez PZPN w treści tego przepisu słów „szczególnie uzasadniony”. Zgodnie z definicją słownikową PWN „szczególnie” oznacza, że coś np. jakieś zdarzenie, rzecz, obiekt, podmiot, jest niezwykłe lub wyjątkowe, azatem będące czymś rzadko spotykanym, czymś niebędącym standardem. Natomiast słowo „uzasadniony” oznacza oparty na obiektywnych racjach, podstawach. Wobec czego zestawienie przez PZPN tych dwóch słów wskazuję, iż wolą prawodawcy było podkreślenie jak bardzo nadzwyczajne muszą wystąpić okoliczności, aby możliwe było odstąpienie od przyjętej zasady.

W tym kontekście należy podkreślić, iż sam fakt zakwalifikowania meczu jako meczu podwyższonego ryzyka nie stanowi samodzielnej podstawy do odmowy przyjęcia zorganizowanej grupy kibiców drużyny gości. Klasyfikacja taka – co wynika zarówno z praktyki organizacyjnej rozgrywek, jak i z regulacji bezpieczeństwa imprez masowych – oznacza konieczność zastosowania przez organizatora odpowiednio zwiększonych środków bezpieczeństwa, a nie automatyczne wyłączenie udziału kibiców drużyny przyjezdnej. Według najlepszej wiedzy Wisły Kraków Komenda Miejska Policji we Wrocławiu nie wydała decyzji zakazującej czy rekomendującej nieprzyjęcie zorganizowanej grupy kibiców Wisły Kraków podczas Meczu ani nie wydała opinii stwierdzającej brak możliwości zabezpieczenia wydarzenia sportowego przy udziale zorganizowanej grupy kibiców gości. Co więcej, z informacji publicznie dostępnych wynika, że sama kwalifikacja meczu jako wydarzenia o podwyższonym ryzyku nie stanowi w praktyce przeszkody dla udziału zorganizowanej grupy kibiców drużyny gości w spotkaniach rozgrywanych na Tarczyński Arenie Wrocław. Przykładem jest mecz 22. kolejki Rozgrywek o Mistrzostwo 1. Ligi w sezonie 2025/2026 rozegrany dnia 22 lutego 2026 r. pomiędzy Śląskiem Wrocław a Odrą Opole, który – jak wynika z komunikatu Policji – również został zakwalifikowany jako impreza masowa o podwyższonym ryzyku. Pomimo tego zorganizowana grupa kibiców drużyny gości była obecna na Tarczyński Arenie Wrocław, a wydarzenie zostało zabezpieczone przez funkcjonariuszy Policji z Wrocławia oraz z innych jednostek województwa dolnośląskiego (https://wroclaw.policja.gov.pl/dwr/aktualnosci/bieza/168037,Zabezpieczenie-meczu-pilki-noznej-Slask-Wroclaw-Chrobry-Glogow.html).

Z komunikatu Komendy Miejskiej Policji we Wrocławiu wynika ponadto, że w toku działań operacyjnych i prewencyjnych Policja skutecznie przeciwdziałała potencjalnym zagrożeniom związanym z tym wydarzeniem. Dzięki sprawnemu rozpoznaniu środowiska pseudokibiców oraz współpracy pomiędzy jednostkami Policji, funkcjonariusze Komendy Powiatowej Policji w Brzegu oraz policjanci z Opola udaremnili planowaną konfrontację pomiędzy pseudokibicami Śląska Wrocław a Odry Opole. Jak wskazano w komunikacie Policji, zwolennicy jednej z drużyn przygotowywali się do starcia zprzeciwnikami, jednak działania funkcjonariuszy doprowadziły do zapobieżenia temu zdarzeniu jeszcze przed jego realizacją (https://www.prostozopolskiego.pl/policja-zapobiegla-ustawce-pseudokibicow-slaska-wroclaw-i-odry-opole/). Powyższe zdarzenie jednoznacznie potwierdza, że w przypadku meczów o podwyższonym ryzyku właściwe służby publiczne dysponują odpowiednimi narzędziami oraz kompetencjami pozwalającymi na skuteczne przeciwdziałanie potencjalnym zagrożeniom oraz zapewnienie bezpieczeństwa uczestnikom wydarzeń sportowych, wtym również przy udziale zorganizowanych grup kibiców drużyn przyjezdnych. Tym bardziej trudno uznać za uzasadnione stanowisko organizatora Meczu, zgodnie z którym sam fakt podwyższonego ryzyka miałby stanowić wystarczającą podstawę do całkowitego wyłączenia udziału zorganizowanej grupy kibiców Wisły Kraków w przedmiotowym spotkaniu.

W ocenie Wisły Kraków powyższe okoliczności wskazują, iż przy właściwej współpracy organizatora Meczu (Śląska Wrocław) z Policją oraz przy zastosowaniu adekwatnych środków zabezpieczenia możliwe jest przeprowadzenie meczu o podwyższonym ryzyku z udziałem zorganizowanej grupy kibiców drużyny gości, bez naruszenia zasad bezpieczeństwa imprezy masowej.

2.Naruszenie postanowień Regulamin Rozgrywek o Mistrzostwo 1. Ligi i 2. Ligi i 3. Ligi na sezon 2025/2026

Co więcej, art. 14 ust. 1 Regulamin Rozgrywek o Mistrzostwo 1. Ligi i 2. Ligi i 3. Ligi na sezon 2025/2026 jednoznacznie wskazuje, że mecze piłki nożnej muszą być rozgrywane na stadionach spełniających wymogi licencyjne określone–wniniejszej sprawie–wPodręczniku Licencyjnym dla Klubów 1. Ligi na sezon 2025/2026 i następne, a klub pełniący rolę gospodarza spotkania jest w pełni odpowiedzialny za przygotowanie stadionu do meczu. Z powyższego wynika bezpośredni obowiązek utrzymania stadionu w odpowiednim stanie technicznym i organizacyjnym, który pozwoli na przeprowadzenie meczu z pełnym poszanowaniem przepisów prawa powszechnego i przepisów związkowych, a także obowiązek zapewnienia bezpiecznych warunków organizacji zawodów sportowych. Odpowiedzialność ta obejmuje w szczególności bezpieczeństwo zawodników obu drużyn, sztabów szkoleniowych, delegacji klubowych, kibiców obu drużyn oraz przedstawicieli organów PZPN. W tym kontekście decyzja organizatora oodmowie przyjęcia zorganizowanej grupy kibiców Wisły Kraków, uzasadniana względami bezpieczeństwa, rodzi poważną i uzasadnioną wątpliwość co do zdolności organizatora do zapewnienia bezpieczeństwa pozostałym uczestnikom wydarzenia sportowego. Wisła Kraków nie może bowiem pominąć faktu, że skoro – według stanowiska Śląska Wrocław – obecność kibiców Wisły Kraków miałaby stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa wydarzenia, to powstaje uzasadniona obawa, czy organizator Meczu (Śląsk Wrocław) jest w stanie zapewnić odpowiedni poziom ochrony również zawodnikom pierwszej drużyny Wisły Kraków, członkom sztabu szkoleniowego oraz delegacji klubowej podczas pobytu we Wrocławiu i w trakcie samego Meczu.

3.Naruszenie postanowień Podręcznika Licencyjnego dla Klubów 1. Ligi na sezon 2025/2026 inastępne

W dalszej kolejności wskazuję, że kryterium I.18 Podręcznika Licencyjnego dla Klubów 1. Ligi na sezon 2025/2026 i następne implikuje obowiązek przeznaczenia co najmniej 5% ogólnej liczby udostępnionych miejsc na stadionie kibicom drużyny gości w oddzielnym sektorze gwarantującym ich bezpieczne i komfortowe przyjęcie. Wartym podkreślenia jest fakt, że kryterium I.18 Podręcznika Licencyjnego należy do kryteriów typu A, tj. obowiązkowych iwarunkujących przyznanie licencji uprawniających do udziału w rozgrywkach w danym sezonie sportowym. Ubocznie wskazuję, że sytuacja, w której klub przestaje spełniać którekolwiek z kryteriów typu A wtrakcie danego sezonu rozgrywkowego, stanowi podstawę do zawieszenia a nawet cofnięcia przyznanej mu licencji. Co więcej, obowiązek wynikający z kryterium I.18 Podręcznika Licencyjnego został transponowany do art. 2 uchwały nr II/85 Zarządu PZPN wsprawie zasad udziału kibiców drużyny gości na meczach piłki nożnej podczas rozgrywek szczebla centralnego organizowanych przez PZPN iEkstraklasę S.A., który nakazuje klubom przyjąć zorganizowaną grupę kibiców drużyny klubu gościa w liczbie co najmniej 5% ogólnej liczby udostępnionych miejsc na stadionie.

4.Naruszenie postanowień Regulaminu Dyscyplinarnego Polskiego Związku Piłki Nożnej

Szczególne znaczenie w realiach niniejszej sprawy ma jednak art. 64 §3 Regulaminu Dyscyplinarnego PZPN, który stanowi, że kary przewidziane w §1 tego przepisu – w tym weryfikację zawodów jako walkower (pkt 2), rozgrywanie meczu bez udziału publiczności (pkt 3), rozgrywanie meczu na neutralnym stadionie (pkt 6), wykluczenie z rozgrywek (pkt 9) czy nawet zawieszenie lub pozbawienie licencji (pkt 10) – mogą zostać nałożone na klub również w przypadku niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków określonych w przepisach dotyczących zasad udziału kibiców drużyny gości na meczach piłki nożnej.

Przepis ten w sposób jednoznaczny obejmuje sytuacje, w których klub będący gospodarzem zawodów nie realizuje obowiązków wynikających z regulacji związkowych dotyczących zapewnienia udziału zorganizowanej grupy kibiców drużyny przyjezdnej. Obowiązki te wynikają w szczególności z uchwały nr II/85 Zarządu PZPN w sprawie zasad udziału kibiców drużyny gości na meczach piłki nożnej podczas rozgrywek szczebla centralnego organizowanych przez PZPN i Ekstraklasę S.A., jak również z przepisów regulujących organizację rozgrywek oraz wymogów licencyjnych, które nakładają na organizatora meczu obowiązek zapewnienia odpowiedniego sektora dla kibiców drużyny gości w liczbie odpowiadającej co najmniej 5% ogólnej liczby udostępnionych miejsc na stadionie.

W realiach niniejszej sprawy Śląsk Wrocław, jako organizator Meczu, podjął decyzję o odmowie przyjęcia zorganizowanej grupy kibiców Wisły Kraków, nie wykazując przy tym zaistnienia przesłanek określonych w przepisach PZPN, które mogłyby uzasadniać odstąpienie od zasady przyjmowania kibiców drużyny gości. Brak wskazania decyzji właściwego organu publicznego lub organu związkowego, a także brak wykazania istnienia szczególnie uzasadnionych okoliczności bezpieczeństwa prowadzi do wniosku, że odmowa ta została oparta wyłącznie na arbitralnej decyzji organizatora.

Tym samym zachowanie organizatora Meczu może zostać zakwalifikowane jako niewykonanie obowiązków wynikających z przepisów dotyczących udziału kibiców drużyny gości w rozumieniu art. 64 §3 Regulaminu Dyscyplinarnego PZPN. W takiej sytuacji właściwe organy Polskiego Związku Piłki Nożnej są uprawnione do zastosowania sankcji przewidzianych w art. 64 §1 Regulaminu Dyscyplinarnego PZPN, w tym – w przypadku stwierdzenia, że działania organizatora uniemożliwiły przeprowadzenie Meczu w warunkach zgodnych z przepisami – także do weryfikacji zawodów jako walkower na podstawie art. 64 §1 pkt 2 Regulaminu Dyscyplinarnego PZPN.

Polski Związek Piłki Nożnej – jako podmiot odpowiedzialny za prawidłowy przebieg rozgrywek oraz egzekwowanie przepisów związkowych – nie tylko dysponuje szerokim wachlarzem kompetencji (w szczególności możliwość zmiany miejsca rozegrania meczu, wyznaczenia nowego terminu zawodów, zobowiązania organizatora do zapewnienia warunków zgodnych z regulacjami PZPN), ale także jest zobowiązany do reagowania w sytuacjach, w których istnieje ryzyko naruszenia zasad organizacji rozgrywek, bezpieczeństwa uczestników wydarzenia sportowego lub równego traktowania klubów. W szczególności organy Polskiego Związku Piłki Nożnej mogą zastosować środki regulaminowe zmierzające do przywrócenia stanu zgodnego z przepisami, w tym poprzez wydanie odpowiednich decyzji organizacyjnych lub dyscyplinarnych wobec organizatora zawodów, gdy działania tego organizatora mogą prowadzić do naruszenia zasad organizacji rozgrywek, bezpieczeństwa uczestników wydarzenia sportowego lub równego traktowania klubów uczestniczących w rywalizacji sportowej.

5. Naruszenie postanowień Kodeksu Etycznego PZPN

W świetle powyższych okoliczności powstaje również uzasadniona wątpliwość co do zachowania zasady równego traktowania uczestników rozgrywek prowadzonych pod auspicjami Polskiego Związku Piłki Nożnej, a także uzasadnione podejrzenie naruszenia przez Śląsk Wrocław innych postanowień Kodeksu Etycznego PZPN (zwanego dalej „Kodeksem”). Skoro bowiem w przypadku innych spotkań rozgrywanych na tym samym obiekcie – również zakwalifikowanych jako mecze o podwyższonym ryzyku – udział zorganizowanej grupy kibiców drużyny gości był dopuszczony i zabezpieczony przy współudziale właściwych służb porządkowych, brak jest podstaw do odmiennego traktowania kibiców Wisły Kraków bez wskazania konkretnych, obiektywnych i nadzwyczajnych okoliczności bezpieczeństwa. Tego rodzaju praktyka może prowadzić do powstania stanu naruszającego fundamentalne zasady równości uczestników współzawodnictwa sportowego oraz przejrzystości organizacji rozgrywek ligowych.

Zarówno Wisła Kraków, jak i Śląsk Wrocław jako kluby piłkarskie zrzeszone w strukturach PZPN są zobowiązane do przestrzegania Kodeksu, w tym do powstrzymywania się od działań lub zaniechań podmiotów polskiego ruchu piłkarskiego, które podważają integralność rozgrywek, uczciwość rywalizacji sportowej, a także dobre imię oraz reputację piłki nożnej. Obowiązek ten obejmuje w szczególności przeciwdziałanie zachowaniom niemoralnym, nieetycznym oraz pozbawionym elementu legalności. Już na wstępie należy podkreślić, że działania Śląska Wrocław wobec kibiców Wisły Kraków polegające na odmowie realizacji obowiązków związanych z zapewnieniem udziału zorganizowanej grupy kibiców gości w Meczu stanowią rażące naruszenie standardów etycznych wyznaczonych przez Kodeks, a jednocześnie godzą w wizerunek i reputację rozgrywek piłkarskich oraz całego środowiska piłkarskiego. Poniżej Klub wskazuje naczelne zasady etyczne wynikające z Kodeksu, które w ocenie Klubu zostały przez Śląsk Wrocław rażąco naruszone.

Art. 7 – Zasada Fair Play

Zgodnie z art. 7 Kodeksu, fundamentem rywalizacji sportowej jest fair play rozumiane jako uczciwa, czysta rywalizacja prowadzona według ustalonych reguł gry, której praktycznym przejawem jest dobrowolne podporządkowanie się obowiązującym przepisom. Fair play jest podstawowym standardem etycznym, formułującym w pierwszym rzędzie postulat czystej, uczciwej rywalizacji sportowej, przebiegającej według ustalonych reguł gry. Będąc modelem pożądanego zachowania czy postawy na boisku lub poza nim, pozwala na utożsamianie czystej gry lub postępowania w sporcie piłki nożnej z przestrzeganiem obowiązujących w niej przepisów. W praktycznym wymiarze fair play przejawia się w szczególności w dobrowolnym podporządkowaniu się obowiązującym w sporcie piłki nożnej przepisom.

W świetle powyższego należy uznać, że bezpodstawna odmowa przyjęcia kibiców Wisły Kraków nie stanowi przejawu „dobrowolnego podporządkowania się” obowiązującym przepisom i regułom organizacji rozgrywek, lecz jest działaniem wprost z nimi sprzecznym, prowadzącym do arbitralnego i selektywnego odstępstwa od standardów, które mają charakter powszechny i wiążący dla wszystkich klubów uczestniczących w rozgrywkach. Tego rodzaju postępowanie nie może zostać usprawiedliwione względami uznaniowymi czy tylko i wyłącznie faktem, iż Mecz ma charakter imprezy masowej podwyższonego ryzyka, albowiem zasada fair play, rozumiana również jako obowiązek respektowania reguł, wymaga rzetelnego i lojalnego działania w ramach przyjętego porządku normatywnego, w tym poszanowania praw i obowiązków innych uczestników rozgrywek oraz ich kibiców. W konsekwencji zachowanie Śląska Wrocław należy kwalifikować jako rażące naruszenie art. 7 Kodeksu, gdyż stanowi zaprzeczenie zasady uczciwej rywalizacji i narusza zasadę równości warunków współzawodnictwa sportowego, wpływając realnie na otoczenie meczu i jego przebieg w wymiarze pozasportowym. Jednocześnie działanie to godzi w standardy, o których mowa w art. 18 Kodeksu, wymagającym bezwzględnego przestrzegania norm prawa piłkarskiego oraz działania z pełną wiarygodnością i uczciwością. Śląsk Wrocław, jest zobowiązany nie tylko do formalnego przestrzegania przepisów, lecz również do wykazywania rzeczywistej troski o zachowanie postawy etycznej i konsekwentne stosowanie przyjętych zasad organizacyjnych. Odmowa realizacji obowiązków w zakresie przyjęcia kibiców gości stanowi zatem naruszenie tej zasady. Nadto przedmiotowe postępowanie narusza art. 19 Kodeksu, albowiem godzi w integralność rozgrywek piłkarskich zarówno w wymiarze obiektywnym, związanym z zapewnieniem prawidłowej organizacji Meczu w zaplanowanym zakresie, jak i w wymiarze subiektywnym, odnoszącym się do zgodności z zasadą fair play. Tym samym decyzja Śląska Wrocław o nieprzyjmowaniu kibiców Wisły Kraków nie jest przejawem dobrowolnego podporządkowania się obowiązującym przepisom PZPN, lecz stanowi świadome i rażące odstępstwo od obowiązujących przepisów, w szczególności art. 1 Uchwały nr II/85 Zarządu PZPN, art. 14 i 19 Uchwały nr III/39 z dnia 31 marca 2025 r. Zarządu PZPN, a także art. 14 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1) uchwały nr IX/140 z dnia 3 i 7 lipca 2008 r. Skala i charakter tego naruszenia uzasadniają ocenę, iż zachowanie Śląska Wrocław pozostaje w rażącej sprzeczności z podstawowymi standardami etycznymi i organizacyjnymi, jakie powinny być bezwzględnie respektowane przez uczestników rozgrywek piłkarskich.

Art. 8 – Zasada uczciwości

Zgodnie z art. 8 Kodeksu, uczciwość polega na przestrzeganiu w relacjach piłkarskich reguł postępowania, reguł gry i uznanych norm moralnych, nawet gdy inni tego nie widzą lub nie oczekują, a jej szczególną postacią jest prawdomówność w wypowiedziach publicznych dotyczących rywalizacji sportowej. Zasada uczciwości polega na przestrzeganiu w relacjach piłkarskich istniejących reguł postępowania, reguł gry i uznanych społecznie norm moralnych, nawet gdy inni tego nie widzą lub nie oczekują. Wyraża się ona w szczególności w przedkładaniu dobra i interesu piłki nożnej (oraz chroniących je ustalonych norm) nad korzyść osobistą oraz w dotrzymywaniu danego słowa, zwłaszcza przy realizacji zobowiązań umownych. Jedną z form realizacji uczciwości w sporcie jest prawdomówność, która powinna cechować wszystkie osoby wypowiadające się publicznie co do przebiegu konkretnej rywalizacji sportowej.

Zachowanie Śląska Wrocław należy kwalifikować jako rażące naruszenie art. 8 Kodeksu, w szczególności w zakresie obowiązku przestrzegania reguł postępowania oraz przedkładania dobra i interesu piłki nożnej, wraz z normami je chroniącymi, nad doraźny interes własny. W niniejszej sprawie odmowa przyjęcia kibiców Wisły Kraków stanowi przykład działania ukierunkowanego na realizację interesu własnego, przy jednoczesnym pominięciu interesu rozgrywek oraz obowiązku respektowania przyjętych i powszechnie obowiązujących reguł organizacyjnych. Skutkiem tego postępowania jest stworzenie selektywnych i nierównych warunków uczestnictwa w wydarzeniu sportowym, co podważa zaufanie do jednolitego i transparentnego stosowania zasad w ramach rozgrywek.

Art. 9 - Zasady sprawiedliwości i równości w sporcie

Zgodnie z art. 9 Kodeksu, sprawiedliwość wymaga uczciwego i bezstronnego postępowania wobec innych osób, a w szczególności zachowania równych szans i uprawnień w zakresie dostępu do wartości realizujących potrzeby poszczególnych grup środowiska piłkarskiego oraz poszanowania tych praw. Sprawiedliwość oznacza uczciwe i bezstronne postępowanie wobec siebie i innych osób, realizowane według przyjętych w ruchu piłkarskim norm i zasad etycznych. Wymaga ona w szczególności zachowania równych szans i uprawnień w zakresie dostępu do wartości realizujących potrzeby poszczególnych grup środowiska piłkarskiego oraz okazywania szacunku i poszanowania tych praw ze strony innych osób.

W realiach niniejszej sprawy odmowa udostępnienia kibicom Wisły Kraków należnej puli biletów, co do zasady odpowiadającej 5% pojemności stadionu, stanowi rażące naruszenie art. 9 Kodeksu, albowiem prowadzi do nierównego traktowania określonej grupy środowiska piłkarskiego i w sposób nieuzasadniony pozbawia ją możliwości uczestnictwa w Meczu. Należy podkreślić, że zasada sprawiedliwości i równości w sporcie wymaga zapewnienia realnego i porównywalnego dostępu do wartości związanych z uczestnictwem w Meczu, w tym prawa do zorganizowanego udziału kibiców drużyny gości na warunkach przewidzianych w przepisach PZPN. Selektywne wyłączenie jednej grupy kibiców z tego uprawnienia narusza zarówno standard równego traktowania, jak i elementarną bezstronność w działaniach organizacyjnych podmiotu uczestniczącego w rozgrywkach. Skutek tej decyzji nie ogranicza się wyłącznie do sfery praw i interesów kibiców Wisły Kraków. Dotyka on również drużyny Wisły Kraków, która zostaje pozbawiona wsparcia swoich kibiców, co w sposób oczywisty wpływa na warunki rywalizacji sportowej, w tym na jej otoczenie, atmosferę oraz porównywalność warunków rozgrywania spotkań w ramach tej samej ligi. W konsekwencji powstaje stan, w którym jeden z uczestników rozgrywek uzyskuje organizacyjną przewagę wynikającą z decyzji pozasportowej, a nie z okoliczności związanych z przebiegiem samej rywalizacji na boisku. Tym samym zachowanie Śląska Wrocław pozostaje w sprzeczności również z art. 7 Kodeksu, skoro fair play obejmuje nie tylko zachowania stricte boiskowe, lecz także uczciwe i lojalne postępowanie w sferze organizacji meczu oraz respektowanie przyjętych reguł współzawodnictwa. Jednocześnie narusza ono art. 19 Kodeksu, ponieważ organizacyjne działania jednego z uczestników rozgrywek kształtują warunki Meczu w sposób selektywny i nieuzasadniony, godząc w integralność rozgrywek oraz w zaufanie do jednolitości stosowania standardów w ramach rywalizacji sportowej.

Art. 10 – Zasada szacunku w sporcie piłki nożnej

Zgodnie z art. 10 Kodeksu, szacunek oznacza akceptację postawy i zachowań drugiego człowieka, jego właściwości, dążeń i poglądów, niezależnie od ich zgodności z cechami własnymi osoby oceniającej. Szacunek oznacza akceptację postawy i zachowań drugiego człowieka, jego właściwości, dokonań, dążeń i poglądów, realizowaną bez względu na ich zgodność z cechami własnymi osoby dokonującej oceny. Może ona zawierać elementy podziwu, respektu, afirmacji, poważania innej osoby, uznania jej określonych cech za cenne i wartościowe.

Odmowa wpuszczenia kibiców Wisły Kraków stanowi jasny przejaw braku szacunku wobec ich postawy i identyfikacji klubowej, a w konsekwencji prowadzi do faktycznego wykluczenia tej grupy z uczestnictwa w Meczu wyłącznie z uwagi na przynależność kibicowską. Tego rodzaju działanie nie mieści się w standardach właściwych dla profesjonalnej organizacji meczu, w której od klubów oczekuje się respektowania praw uczestników środowiska piłkarskiego oraz bezstronnego podejścia w zakresie rozwiązań organizacyjnych. W tych okolicznościach zachowanie Śląska Wrocław należy kwalifikować jako rażące naruszenie art. 10 Kodeksu, gdyż pozostaje w sprzeczności z obowiązkiem akceptacji i poszanowania postaw oraz poglądów innych osób, niezależnie od ich zgodności z preferencjami podmiotu dokonującego oceny. Jednocześnie należy podkreślić, że wykluczający skutek odmowy prowadzi do nierównego traktowania określonej grupy środowiska piłkarskiego, a także godzi w poczucie podmiotowości kibiców jako uczestników wydarzenia sportowego.

Art. 15 – Zasada zachowania poczucia godności i honoru

Zgodnie z art. 15 Kodeksu, w środowisku piłkarskim niedopuszczalna jest jakakolwiek dyskryminacja, a każdy podmiot ruchu piłkarskiego powinien dbać o godność osobistą oraz żądać jej respektowania wobec innych osób. Godność człowieka to poczucie własnej wartości i szacunek dla samego siebie, co wyraża się w pragnieniu posiadania także szacunku ze strony innych osób z uwagi na swoje walory duchowe, moralne i zasługi społeczne. W środowisku piłkarskim niedopuszczalna jest jakakolwiek dyskryminacja rasowa, wyznaniowa czy narodowościowa. Każdy podmiot ruchu piłkarskiego powinien dbać zarówno o swoją pełną podmiotowość i godność osobistą, jak również żądać jej respektowania wobec innych osób, w szczególności kolegów z drużyny piłkarskiej.

W ocenie Klubu zachowanie Śląska Wrocław, oceniane przez pryzmat jego skutków społecznych i symbolicznych, godzi w poczucie godności oraz honoru kibiców Wisły Kraków, a także w elementarne standardy wzajemnego szacunku, które powinny stanowić podstawę funkcjonowania środowiska piłkarskiego. W niniejszej sprawie odmowa przyjęcia kibiców drużyny gości nie ma charakteru neutralnej decyzji organizacyjnej, lecz prowadzi do stygmatyzującego potraktowania określonej grupy uczestników życia sportowego oraz do zakwestionowania ich podmiotowości w ramach Meczu. Selektywne pozbawienie określonej grupy możliwości udziału w Meczu, bez podstawy normatywnej i na podstawie uznaniowej decyzji, stanowi rażące naruszenie art. 15 Kodeksu, ponieważ narusza standard poszanowania godności osobistej oraz obowiązek respektowania tej godności wobec innych osób. Dodatkowo należy wskazać, że wykluczający skutek takiego działania prowadzi do nierównego traktowania kibiców drużyny gości oraz stanowi przejaw braku szacunku wobec ich postawy i identyfikacji klubowej.

Art. 17 – Zasada odpowiedzialności

Zgodnie z art. 17 Kodeksu, każdy podmiot ponosi pełną odpowiedzialność za swoje słowa i czyny w sferze działania, a podmioty klubowe odpowiadają za prawidłową organizację imprez masowych oraz za konsekwencje wynikające z przyjętych decyzji. Odpowiedzialność jest obowiązkiem moralnym lub prawnym, zgodnie z którym każdy człowiek odpowiada za swoje słowa i czyny oraz ponosi za nie określone konsekwencje. W strukturze sportu piłkarskiego wszystkie podmioty ponoszą pełną odpowiedzialność za swoje słowa i czyny w sferach swojego działania. Wszystkie osoby, do których stosują się postanowienia Kodeksu muszą mieć świadomość ważności realizowanych przez nich funkcji w piłce nożnej oraz wynikających z nich obowiązków i odpowiedzialności.

Odmowa realizacji obowiązków związanych z przyjęciem kibiców gości stanowi rażące uchybienie obowiązkowi odpowiedzialnego działania, a także podważa standardy organizacyjne, których zapewnienie spoczywa na klubie będącym organizatorem meczu. W szczególności należy wskazać, że w strukturze rozgrywek profesjonalnych odpowiedzialność klubu nie ogranicza się do zapewnienia minimalnych warunków przeprowadzenia meczu, lecz obejmuje również rzetelne wykonywanie obowiązków wynikających z regulacji piłkarskich oraz utrzymanie jednolitych standardów organizacji, które gwarantują przewidywalność i porównywalność warunków rozgrywania meczów. W tych okolicznościach zachowanie Śląska Wrocław należy uznać za naruszenie art. 17 Kodeksu, ponieważ jako podmiot uczestniczący w rozgrywkach i organizator wydarzenia ponosi on pełną odpowiedzialność za skutki swoich decyzji organizacyjnych, w tym skutki dla uczestników wydarzenia oraz dla przebiegu rywalizacji. Jednocześnie działanie to pozostaje sprzeczne z art. 18 Kodeksu, gdyż oznacza odstępstwo od obowiązku bezwzględnego przestrzegania norm prawa piłkarskiego oraz od wymogu działania z należytą wiarygodnością i uczciwością w ramach systemu PZPN. Powyższe znajduje odzwierciedlenie również w naruszeniu regulacji PZPN, w szczególności art. 1 Uchwały nr II/85 Zarządu PZPN, art. 14 i 19 Uchwały nr III/39 z dnia 31 marca 2025 r. Zarządu PZPN, a także art. 14 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1) uchwały nr IX/140 z dnia 3 i 7 lipca 2008 r. PZPN. Ponadto narusza art. 19 Kodeksu, albowiem decyzje organizacyjne Śląska Wrocław wpływają na warunki Meczu i postrzeganie równości rywalizacji, a w konsekwencji osłabiają zaufanie do integralności rozgrywek oraz do jednolitego stosowania reguł w ramach systemu rozgrywkowego.

Art. 18 – Zasada bezwzględnego przestrzegania norm

Zgodnie z art. 18 Kodeksu, osoby i podmioty objęte Kodeksem są zobowiązane do przestrzegania prawa powszechnego i piłkarskiego, w tym regulacji FIFA, UEFA i PZPN, a swoim postępowaniem powinny wykazywać istotną troskę o zachowanie postawy etycznej, działając z godnością, wiarygodnością i uczciwością. Osoby, które podlegają postanowieniom Kodeksu zobowiązane są przestrzegać właściwego dla nich prawa powszechnego i piłkarskiego, w tym regulacji FIFA, UEFA i PZPN. Podmioty, w stosunku do których mają zastosowanie regulacje nin. Kodeksu muszą swoim postępowaniem przedstawiać dowód istotnej troski o zachowanie postawy etycznej. Muszą one postępować z godnością oraz działać z pełną wiarygodnością i uczciwością.

W realiach niniejszej sprawy Śląsk Wrocław, odmawiając wykonania obowiązków i standardów wynikających z regulacji piłkarskich oraz zasad organizacji meczu, działał w sposób sprzeczny z obowiązkiem „bezwzględnego przestrzegania norm”, o którym mowa w art. 18 Kodeksu. Obowiązek ten obejmuje w szczególności konieczność stosowania regulacji PZPN w sposób jednolity i rzetelny, bez arbitralnych odstępstw, zwłaszcza w obszarach dotyczących organizacji meczu oraz realizacji praw przysługujących uczestnikom Meczu. Takie postępowanie należy ocenić jako rażące naruszenie art. 18 Kodeksu, ponieważ oznacza świadome odstąpienie od obowiązujących norm PZPN. W szczególności zachowanie Śląska Wrocław pozostaje sprzeczne z art. 1 Uchwały nr II/85 Zarządu PZPN, art. 14 i 19 Uchwały nr III/39 z dnia 31 marca 2025 r. Zarządu PZPN, a także z art. 14 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1) uchwały nr IX/140 z dnia 3 i 7 lipca 2008 r. PZPN.

Art. 19 – Zasada integralności rozgrywek piłkarskich

Zgodnie z art. 19 Kodeksu, integralność rozgrywek obejmuje zarówno dążenie do zabezpieczenia przebiegu zawodów w zaplanowanym zakresie, jak i wymóg lojalności, prawości, szlachetności oraz zgodności z zasadą fair play, przy czym wadliwe zachowania powinny skutkować odpowiedzialnością dyscyplinarną. Zasada integralności rozgrywek piłkarskich w znaczeniu obiektywnym zakłada dążenie do zabezpieczenia przebiegu zawodów i rywalizacji w zaplanowanym zakresie. Zasada integralności piłkarskich w znaczeniu subiektywnym wiąże się z zachowaniem w sporcie piłki nożnej takich podstawowych pojęć, jak lojalność, prawość, szlachetność, uczciwość czy też zgodność z rzeczywistością i zasadą fair play.

Działania Śląska Wrocław naruszają integralność rozgrywek w znaczeniu subiektywnym, gdyż pozostają w sprzeczności z podstawowymi wartościami, na których opiera się rywalizacja sportowa, w szczególności z lojalnością i prawością w relacjach pomiędzy podmiotami uczestniczącymi w rozgrywkach. Integralność w tym ujęciu wymaga, aby kluby postępowały w sposób przewidywalny, zgodny z przyjętymi regułami i standardami, a także aby nie podejmowały działań mogących prowadzić do selektywnego kształtowania warunków rozgrywania spotkania. Tymczasem odmowa przyjęcia kibiców drużyny gości stanowi odstępstwo od standardów, które powinny być stosowane jednolicie, i w konsekwencji podważa zaufanie do równości oraz rzetelności organizacyjnej rozgrywek. Jednocześnie działania te mają wymierny wpływ na warunki rywalizacji sportowej poprzez pozbawienie jednego z zespołów wsparcia jego kibiców, co oddziałuje nie tylko na atmosferę Meczu, lecz także na porównywalność warunków rozgrywania spotkań w ramach tej samej klasy rozgrywkowej. W praktyce prowadzi to do sytuacji, w której jeden z uczestników uzyskuje korzyść organizacyjną wynikającą z decyzji pozasportowej, a nie z czynników związanych z samą rywalizacją na boisku. Tego rodzaju ingerencja w otoczenie Meczu narusza równowagę warunków jego rozgrywania i stanowi okoliczność, która obiektywnie podważa standardy uczciwej rywalizacji w ramach rozgrywek.

Art. 29 – Dyskryminacja i zniesławienie

Zgodnie z art. 29 Kodeksu, niedopuszczalne jest naruszanie godności lub integralności jednostki lub grupy osób poprzez pogardliwe, dyskryminujące lub oszczercze słowa lub działania, w szczególności podejmowane z jakiegokolwiek powodu odnoszącego się do cech osoby lub jej tożsamości. Osoby czy podmioty, do których stosuje się postanowienia. Kodeksu nie mogą w żadnym przypadku naruszać godności lub integralności kraju, jednostki lub grupy osób poprzez pogardliwe, dyskryminujące lub oszczercze słowa lub jakiekolwiek działania - w szczególności podejmowane - ze względu na rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne, narodowe lub społeczne, płeć, język, religię, poglądy polityczne lub jakiekolwiek inne opinie, majątek, urodzenie, orientację seksualną lub jakikolwiek inny powód.

W ocenie Klubu praktyka polegająca na wykluczeniu kibiców Wisły Kraków z uczestnictwa w Meczu, rozumiana jako działanie wymierzone w określoną grupę osób identyfikujących się z Klubem, może być postrzegana jako forma stygmatyzującego i wykluczającego traktowania. Skutkiem takiego postępowania jest nie tylko faktyczne pozbawienie tej grupy możliwości uczestnictwa w Meczu, lecz również utrwalenie przekazu, że przynależność kibicowska może stanowić podstawę do odmiennego, mniej korzystnego traktowania. W realiach profesjonalnych rozgrywek piłkarskich jest to działanie szczególnie niepożądane, ponieważ prowadzi do eskalacji napięć, pogłębia antagonizmy oraz negatywnie wpływa na postrzeganie standardów organizacji wydarzeń sportowych. Tego rodzaju działania pozostają nie do pogodzenia ze standardami Kodeksu i naruszają art. 29 Kodeksu, ponieważ ich charakter i konsekwencje sprowadzają się do naruszenia godności oraz integralności określonej grupy osób poprzez działania o efekcie wykluczającym. Należy podkreślić, że art. 29 Kodeksu obejmuje nie tylko wypowiedzi, lecz również działania, które w praktyce prowadzą do dyskryminującego lub stygmatyzującego traktowania jednostki lub grupy osób. W tym ujęciu odmowa dopuszczenia kibiców Wisły Kraków do uczestnictwa w Meczu stanowi zachowanie, które wymaga jednoznacznej oceny jako sprzeczne z normą art. 29 Kodeksu.

Należy także wskazać, że stosownie do art. 3 ust. 10 Uchwały nr III/39 z dnia 31 marca 2025 r. PZPN, odmowa przyjęcia zorganizowanej grupy kibiców Wisły Kraków na czas Meczu mającego być rozegranym na Tarczyński Arenie Wrocław stanowi zdarzenie o charakterze ksenofobicznym oraz poniżającym w stosunku do kibiców, zawodników oraz sztabu Wisły Kraków. Zdarzenie ksenofobiczne to akt wrogości, nienawiści, dyskryminacji lub przemocy skierowany przeciwko osobie lub grupie osób ze względu na ich (rzeczywiste lub postrzegane) obce pochodzenie, narodowość, kulturę, język lub religię, a w zaistniałym przypadku ze względu na przynależność do Klubu Wisły Kraków i przynależności do barw Wisły Kraków.

W konsekwencji powyższego należy uznać, że:

• Śląsk Wrocław naruszył zasadę fair play z art. 7 Kodeksu, ponieważ odmowa przyjęcia zorganizowanej grupy kibiców gości stanowi świadome odstępstwo od reguł organizacji rozgrywek;
• nieudostępnienie należnej puli biletów narusza art. 9 Kodeksu, prowadząc do nierównego traktowania określonej grupy środowiska piłkarskiego,
• wykluczenie kibiców Wisły Kraków z udziału w Meczu narusza art. 10 Kodeksu, gdyż stanowi brak poszanowania ich postawy i identyfikacji klubowej,
  Śląsk Wrocław naruszył art. 18 Kodeksu, ponieważ odmowa realizacji obowiązków organizacyjnych stanowi odstępstwo od bezwzględnego przestrzegania norm prawa piłkarskiego, w szczególności art. 1 Uchwały nr II/85 Zarządu PZPN, art. 14 i 19 Uchwały nr III/39 z dnia 31 marca 2025 r. Zarządu PZPN oraz art. 14 ust. 1 i ust. 2pkt 1) uchwały nr IX/140 z dnia 3 i 7 lipca 2008 r.,
• opisane działania naruszają art. 19 Kodeksu, ponieważ w sposób nieuzasadniony wpływają na warunki rozgrywania Meczu i podważają integralność rozgrywek,
• praktyka wykluczenia zorganizowanej grupy kibiców Wisły Kraków winna zostać oceniona jako naruszenie art. 29 Kodeksu, jako działanie ocharakterze stygmatyzującym wobec określonej grupy osób.

Podsumowując, w świetle powyższych okoliczności brak jest podstaw do uznania, że w niniejszej sprawie wystąpił „szczególnie uzasadniony przypadek” w rozumieniu Uchwały nr II/85 Zarządu PZPN, który mógłby uzasadniać odstąpienie od zasady przyjmowania kibiców drużyny gości. Przedstawione przez organizatora argumenty w postaci ogólnej analizy ryzyka, antagonizmów pomiędzy grupami kibiców oraz samej klasyfikacji spotkania jako meczu podwyższonego ryzyka nie stanowią wystarczającej podstawy do ograniczenia praw kibiców drużyny przyjezdnej, zwłaszcza w sytuacji braku odpowiedniej decyzji właściwego organu państwowego lub organu związkowego.

Należy również zauważyć, że zachowanie kibiców Wisły Kraków podczas licznych wydarzeń sportowych nie daje podstaw do formułowania generalizujących ocen sugerujących, iż ich obecność na stadionie automatycznie stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa imprezy masowej. Za przykład można wziąć finał Pucharu Polski odbywający się dnia 2 maja 2024 r. i mecz piłki nożnej rozegrany przez drużyny Wisły Kraków i Ruchu Chorzów w dniu 22 lutego 2025 r. w ramach 21. kolejki Betclic 1. Ligi, podczas których kibice Wisły Kraków z pełną kulturą i brakiem obaw o jakiekolwiek zagrożenie prowadzili doping swojej drużynie. Dodatkowo, w dniu 1 sierpnia 2024 r., Wisła Kraków zagrała mecz w ramach eliminacji do fazy ligowej Ligi Europy, gdzie w Wiedniu (na wyjeździe) podejmowała SK Rapid Wiedeń. Na rzeczony mecz udała się znaczna grupa kibiców, która pomimo ogromu kilometrów wsparła swój Klub. SK Rapid Wiedeń nie uważał, iż przyjazd zorganizowanej grupy kibiców Wisły Kraków stanowi jakiekolwiek zagrożenie. Co więcej, SK Rapid Wiedeń stwierdził, że mecz przebiegł bez zakłóceń, bez zagrożeń i w przyjemnej atmosferze kulturalnego kibicowania. Identyczna sytuacja miała miejsce podczas kolejnego meczu wyjazdowego z Cercle Brugge.

W ocenie Wisły Kraków podjęcie przez właściwe organy PZPN zdecydowanych działań w niniejszej sprawie jest konieczne zarówno z punktu widzenia bezpieczeństwa uczestników wydarzenia sportowego, jak i dla ochrony integralności oraz wiarygodności rozgrywek prowadzonych pod auspicjami Polskiego Związku Piłki Nożnej. Z tego względu niniejsza sprawa wymaga szczególnie wnikliwej analizy ze strony właściwych organów Polskiego Związku Piłki Nożnej.

Jednocześnie podkreślam, iż celem niniejszego wniosku jest zapewnienie możliwości rozegrania meczu w warunkach gwarantujących bezpieczeństwo wszystkich uczestników wydarzenia sportowego oraz poszanowanie zasad współzawodnictwa sportowego obowiązujących w rozgrywkach organizowanych przez Polski Związek Piłki Nożnej.

Jarosław Królewski

Prezes Zarządu TS Wisła Kraków S.A.

Załącznik